Avengers: Sonsuzluk Savaşı

On yıl, on sekiz film, düzinelerce kahraman… Hepsini bir araya getirmek imkânsız görünüyordu. Ta ki Russo Brothers Thanos’u hikâyenin merkezine koymaya karar verene kadar. Evet, yanlış duymadınız: Avengers: Infinity War, kötü karakterini öylesine derin motivasyonlara sahip, neredeyse “haklı” (!) bir anti-kahramana dönüştürüyor ki bir noktada kendinizi “Dur… acaba haklı mı?” diye sorarken buluyorsunuz. Josh Brolin’ın çığır açan performans yakalama (mo-cap) performansıyla hayat verdiği Thanos, sinema tarihinin en unutulmaz antagonistlerindan biri olarak yerini sağlamlaştırıyor. Peki ya o final? Salonlarda yankılanan nefesler, yabancıların birbirine şok içinde bakışı… Daha önce hiçbir film seyircisini bu kadar kolektif bir biçimde sarsmamıştı. Tüm bu kaosun ortasında Thor’un Yıldırım Tanrısı olarak yükselişi, Groot’un fedakârlığı ve Gamora’nın sonunu bile bile attığı adım… Infinity War sadece bir film değil; bir dönemin kapanışının ilk perdesi. Şimdi geriye tek bir soru kalıyor: Yarının diğer yarısı nerede?