Şampiyon Keçi: Tüm Zamanların En İyisi

Bu filmi izlerken, Stephen Curry'nin neden tüm kariyeri boyunca "Küçükler de oynar" diye bağırdığını sonunda anladım. Will Harris kesinlikle bir keçi (GOAT), ama gözlerindeki o açlık—kimse inanmasa bile inanmayı reddeden o inat—tam göğsüme çarptı. Caleb McLaughlin'in seslendirmesi o kadar ham ve samimi ki Will'in her tereddüdü, her sıçrayışı ruhuna işliyor. Bir de Nick Kroll'un seslendirdiği Modo var—ateş püskürten ve gelişigüzel bir şekilde kendini yemekle tehdit eden bir Komodo ejderi. (Spoiler: gerçekten dener.) Boston Herald bu filme 1.5 yıldız verdi. Eleştirmenler filmi 'tahmin edilebilir' ve 'aşırı duygusal' olarak nitelendirdi. Yanlış değiller. Ama bazen tahmin edilebilirlik bir erdemdir. Çünkü gerçek hayatta iyi şeyler her seferinde aynı şekilde olur: inatla, defalarca, amansızca. Muhteşem Jenifer Lewis'in seslendirdiği Florence, son perdede Will'e bakıp 'Sen sadece küçük bir keçi değilsin. Bu ligdeki en büyük adamsın.' dediğinde, üç ayrı sinema salonu dolusu insan alkışa boğuldu. Evet, bu film bir 'Air Bud' kopyası. Evet, her anın geleceğini kilometrelerce öteden görüyorsunuz. Ama bazen en çok ihtiyacın olan şey, herkes vazgeçmişken bile inanmayı reddeden bir keçi hakkındaki bir hikayedir.